© 2015 Filmer à Tout Prix
Powered by LA DAX

Namens de voorwerpen

In samenwerking met Cinematek Programmatie door Stefanie Bodien & Dario Marchiori

De oorsprong van het woord object – objectum – betekent ‘gegooid tegen’: het object bestaat buiten ons, trekt ons aan, duwt ons weg, laat zich contempleren, dan wel vergeten, in onze dagelijkse beslommeringen. Het is daar, het werkt op ons in, het vormt ons. Zelfs als hun materialiteit extern is en autonoom, spoken objecten door onze verbeelding, ze leven met en in ons. Films die de artistieke, ambachtelijke of industriële productie van objecten verkennen, zijn talrijk; talrijk zijn ook de onthechte studies van wetenschappers, of integendeel, de nadrukkelige blik van de reclamejongens. Maar de retrospectieve Namens de voorwerpen, koos er voor om zo dicht mogelijk bij de filmische exploratie van objecten te blijven. Want hoe banaal of verrassend ze ook zijn, de nieuwsgierige cinemablik maakt ze tastbaar, door dieper in te gaan op hun materieel of immaterieel bestaan en er uiteindelijk een beeld van te pro-jecteren (‘voor’ ons ‘te gooien’).

Zoals we zien in Het Voorwerp in Fictie, de openingsvoorstelling van onze retrospectieve, hebben objecten altijd de verbeelding van speelfilmmakers gevoed. Tevens, zoals blijkt uit Het Affectieve Voorwerp, laten ze de cineast (of zijn vrienden) toe de affecten te concretiseren, er een persoonlijke geschiedenis rond te construeren of, zoals bij Het Historische Voorwerp het geval is, er de sporen van een omvangrijkere geschiedenis in te ontdekken. Het Alledaagse Voorwerp toont dan weer emblemen van het dagelijks leven in de consumptiemaatschappij. En onder de noemer Het Beeld-Object vallen objecten die zich in hun hoedanigheid van beelden laten bestuderen, commercialiseren of beminnen. Het Zelfstandige Voorwerp – beginnen objecten een eigen leven te leiden en ons loeren te draaien. We verzamelen ze, en als we er op een dag de inventaris van maken, merken we dat zij het zijn die ons in onze kwetsbare identiteit definiëren – zoals blijkt in Het Geïnventariseerde Voorwerp. We weten niet altijd hoe er ons van te ontdoen of we komen er zelfs niet meer toe: Het Overtollige Voorwerp. Zoals we zien in Het Hergebruikte Voorwerp zijn er mensen die uit noodzaak objecten repareren of opnieuw uitvinden door er nieuw leven in te blazen. In de slotprojectie Het Uitgesproken Voorwerp doen twee grote filmmakers die tegelijk bewonderaars zijn van de dichter Francis Ponge – de auteur van Namens de Dingen – ons de dialoog ontdekken tussen woorden en dingen, verrijkt met de confrontatie met beeld en geluid. Via een goeie veertig films uit elf landen verkennen we het poëtische en politieke gehalte van objecten zoals film, vooral de documentaire film, ze interpreteert. Zowel beroemde als onbekende filmmakers vergezellen ons op deze tocht: van Pollet tot Lehman, van Rivette tot Farocki, van Richter tot Moullet.

Stefanie Bodien, Dario Marchiori